Van ziekte, misoogst en hongersnood (l) Veertig jaar was Oswald, toen hij in het huwelijk trad met de rijke gravin Leopoldina van Oost-Friesland en Rietberg, een struise, krachtige vrouw. Men vierde In 's-Heerenberg feest toen het huwelijk plaats had en men hoopte op een stamhouder, maar in de loop van de jaren bleek, dat Oswald geen nakomelingen zou bezitten. Daarom bepaalde hij enige jaren voor zijn dood, dat de kleinzoon van zijn zuster hem zou opvolgen, op voorwaarde, dat hij de naam en het wapen van Bergh zou voeren. Ook in de laatste jaren bleef Oswald het leven voeren van een grand seigneur en omringde zich met alle denkbare luxe. Maar toen hij zijn krachten zag verzwakken, in 1710, kwam er een einde aan de verfraaiing van het slot. Niet alleen aan eigen persoon dacht hij, ook het welzijn van zijn onderdanen ging hem na aan het hart. Waar nood was, daar hielp de graaf. Vooral het platteland werd vaak geteisterd door ziekte, misoogst en hongersnood. Het jaar 1702 zou door Bergh niet licht vergeten worden. Midden augustus toen de hitte op zijn hoogst was, brak de ''roode loop'' (dysenterie) uit. Vooral het kleine Beek, dat zo dromend neerligt aan de voet van de Bergse heuvelen, zag bijna dagelijks de lijkstoet naar liet kerkhof trekken. Het eerst stierf pastoor Cornelis Biederwand, die precies twintig jaar lang de zielzorg in Beek had waargenomen. Bij zijn begrafenis bleek, dat het zwarte doodslaken van het Gilde te versleten was, om hier dienst te doen. Men kocht een nieuw, vertelt gildeschrijver F.Haffkenschijd, voor 24 daalders. Wel vaak werd het dit jaar gebruikt, 46 inwoners werden er van St.Laurentius tot kerstmis begraven. Het laatst stierf de koster?. Maar nog scheen het platteland niet genoeg gegeseld. Een paar jaar later, in 1709, was het een winter, zoals sinds mensenheugenis niet voorgekomen was. Het vee vroor dikwijls in de stallen dood en veel mensen verloren hun tenen en voeten. Van de winterrogge bleef totaal niets over, zodat het volgend jaar een geweldige duurte ontstond en de boeren genoodzaakt waren hun brood van boekweit en gerstemeel te bakken. Ja, zelfs werd daarvoor spurriezaad gebruikt. Een mud rogge kostte 16 á 17 daalders! In 1712 overleed ook graaf Oswald. Met hem stierf het tweede Huis Bergh, het geslacht Van der Leck, in de mannelijke linie uit. Bijna driehonderd jaar had het geregeerd! Bijzetten in de grafelijke grafkelder in 's-Heerenberg was onmogelijke omdat de kerkeraad al in 1668 besloten had het afdak over deze grafkelder en de halve kerk af te breken, daar het dak al lang bouwvallig was geweest. Men voerde daarom Oswalds lijk naar Boxmeer. waar het een rustplaats vond naast zijn vader Albert en zijn moeder Madeleine. volgende->